Bazylika Ta' Pinu

Gozo
Architektura
łatwe
35 pkt

Trudność: łatwe
Dostęp: pieszo
Czytanie: 4 min

Narodowe sanktuarium maryjne i miejsce pielgrzymkowe, zbudowane w latach 1920-1932 w stylu neo-romańskim. Korytarz wyłożony wotami (kule, buciki dziecięce, listy) świadczy o zgłaszanych cudach.

Pełna historia i źródła

Głos z małej kaplicy

22 czerwca 1883 roku Karmela Grima, prosta kobieta ze wsi Gharb, przechodziła obok starej kaplicy z XVI wieku na otwartym polu. Usłyszała głos mówiący po maltańsku: "Przyjdź, przyjdź." Weszła do kaplicy i przed obrazem Matki Boskiej ponownie usłyszała głos proszący o trzy Zdrowaś Maryjo. Kilka tygodni później jej przyjaciel Francesco Portelli doznał podobnego doświadczenia w tym samym miejscu.

Cuda i budowa sanktuarium

Po objaweniu zaczęły mnożyć się relacje o uzdrowieniach i cudach przypisywanych modlitwie w kaplicy. Kościół katolicki oficjalnie zbadał sprawę i zatwierdził budowę nowej bazyliki. Prace trwały od 1920 do 1932 roku. Architekci wkomponowali oryginalną małą kaplicę z XVI wieku w strukturę nowego kościoła, tak że stoi ona za głównym ołtarzem.

Architektura i wnętrze

Bazylika w stylu neoromańskim ma długą nawę z mozaikami, malowidłami i marmurami sprowadzonymi z całej Europy. Korytarze boczne są wypełnione setkami wotywnych tablic dziękczynnych od pielgrzymów, opisujących uzdrowienia i łask. Papież Jan Paweł II odwiedził bazylikę w 1990 roku i ukoronował obraz Matki Boskiej.

Praktyczna rada: Bazylika stoi samotnie wśród pól, ok. 1,5 km od Gharb. Droga Via Crucis (Droga Krzyżowa) z 14 stacjami prowadzi z wioski do bazyliki i jest piękna o zachodzie słońca.