Auberge d'Angleterre (Birgu)

Osiem języków, osiem domów

Zakon Rycerzy Maltańskich był organizacją międzynarodową, podzieloną na osiem "langw" (języków) według narodowości: Prowansja, Owernia, Francja, Kastylia, Aragonia, Włochy, Niemcy i Anglia. Każda langwa miała własną siedzibę — auberge — gdzie rycerze danej narodowości mieszkali, jadali i naradzali się. Auberge d'Angleterre w Birgu była domem rycerzy angielskich.

Angielska langwa — historia burzliwa

Angielska langwa miała najbardziej burzliwą historię ze wszystkich. Gdy Henryk VIII w 1534 roku zerwał z Kościołem katolickim i ogłosił się głową Kościoła Anglii, rycerze angielscy znaleźli się w niemożliwej sytuacji — jako katoliccy zakonnicy w protestanckim królestwie. Henryk skonfiskował angielskie posiadłości Zakonu, a langwa praktycznie przestała istnieć. Dopiero po wiekach przywrócono ją symbolicznie.

Budynek w Birgu

Auberge d'Angleterre w Birgu to jeden z najstarszych budynków tego typu na Malcie, starszy niż auberges w Valletcie. Pochodzi z okresu, gdy Birgu (nie Valletta) było stolicą Zakonu — czyli sprzed Wielkiego Oblężenia 1565 roku. Dziś budynek jest własnością prywatną i niedostępny dla zwiedzających, ale jego fasadę można podziwiać z ulicy.

Praktyczna rada: Budynek znajduje się w zabytkowej części Birgu, blisko nabrzeża. Łącz wizytę z Pałacem Inkwizytora i kościołem św. Wawrzyńca — wszystko w odległości spaceru.

Dom podarowany wspólnocie

W budynek oberży włączono parterowy dom należący wcześniej do Catherine Abela. Sir Clement West kupił go w grudniu 1534 roku, a w maju 1535 podarował angielskiej wspólnocie językowej zakonu. Za instytucjonalną nazwą kryje się więc konkretna historia zakupu i darowizny.

Anglia to nie cała opowieść

Angielska wspólnota językowa zakonu, która mieszkała w tej oberży, przyjmowała rycerzy z Anglii, Szkocji i Irlandii. Nazwa Auberge d'Angleterre nie oddaje więc pełnego geograficznego składu tej wspólnoty. Jeden budynek łączył ludzi pochodzących z więcej niż jednego kraju.