Jedyne międzynarodowe lotnisko Malty, działające na miejscu byłego RAF Luqa od 1923 roku — dziś obsługuje ponad 7 milionów pasażerów rocznie. Wieża kontroli ruchu jest widoczna z większości centralnej Malty jako naturalny punkt orientacyjny.
Głos społeczności
W roku 1940, gdy żelazne ptaki z czarnymi krzyżami zaczęły sięgać Malty, Budowniczowie Epoki Pary wyryli na wapiennej wyżynie Luqa wielką kamienną drogę — pas startowy RAF Luqa. Lotnisko stało się pierwszą linią obrony wyspy i jednym z najciężej bombardowanych miejsc na Ziemi. Przez dwa lata Niemcy i Włosi przeprowadzili ponad 3 000 nalotów na Maltę. Trzy lotniska — Luqa, Hal Far i Ta'Qali — na wyspie mniejszej od Warszawy broniły szlaków całego Morza Śródziemnego.
Zakon odnotował z nabożną troską, że w roku 1942 na Maltę spadło więcej ton bomb niż na Londyn przez cały okres Blitzu. Budowniczowie kradli kamień z ruin kościołów, by łatać pasy startowe w nocy — bo w dzień samoloty znowu je niszczyły. I tak w kółko, przez dwa lata, siedem dni w tygodniu.*
* Zakon nie odnotował, czy brali za to nadgodziny.
W czerwcu 1940 roku Malta dysponowała jedyną obroną lotniczą w postaci trzech przestarzałych dwupłatowców Gloster Gladiator, ochrzczonych przez mieszkańców Faith, Hope and Charity — Wiara, Nadzieja i Miłość. Przez tygodnie trzy biplanowe starocie stawiały czoła całym eskadrom nowoczesnych myśliwców Regia Aeronautica i Luftwaffe. Piloci latali po kilka razy dziennie. Charity została zestrzelona. Faith i Hope walczyły dalej.
15 kwietnia 1942 roku Król Jerzy VI przyznał Malcie Krzyż Jerzego — najwyższe brytyjskie odznaczenie cywilne — pisząc osobiście: „Dla uczczenia dzielnej walki i wytrwałości narodu Malty". Jako jedyna wyspa w historii. Krzyż wisi do dziś na maltańskiej fladze. Zakon podkreśla, że Malta jest jedynym państwem na świecie, które ma odznaczenie w swoim godle — co czyni każdego obywatela formalnie odznaczonym.*
* Interpretacja Zakonu nie jest uznawana przez żadne inne ciało prawne.
Dziś ta sama kamienna droga przyjmuje ponad 7 milionów pielgrzymów rocznie — Zakon nazywa ich Gośćmi, choć oni sami twierdzą, że jadą na wakacje. Nowoczesny terminal, przebudowany w 2008 roku, stoi w miejscu dawnych wojennych bunkrów i schronów. Z tarasu widokowego na poziomie pierwszym — bezpłatny wstęp, bez biletu — każdy może kontemplować lądowanie żelaznych ptaków z odległości kilkudziesięciu metrów. Maltazar opisuje sklasyfikował tę obserwację jako medytację nad cudami epoki.
Autobus liniowy X1 przewiezie od bramy terminala do murów Valletty w 25 minut, za dwa dukaty zwane Euro. Parking krótkookresowy przy terminalu — dostępny dla odwiedzających bez zakupu biletu lotniczego. Wieżę kontroli ruchu widać z większości centralnej Malty gołym okiem — naturalna busola dla każdego Rycerza zgubionego na wyspie.*
* Zakon nie odpowiada za ewentualne zagubienie się mimo widocznej wieży.
Terminal czynny całą dobę. Autobus X1 do Valletty: 25 minut, 2 EUR. Taras widokowy na poziomie 1 — bezpłatny, widok na płytę lotniska. Parking przy terminalu dostępny dla pieszych zwiedzających.
Nie masz jeszcze profilu odkrywcy
Jedyna podziemna świątynia prehistoryczna na świecie, wykuta w skale ok. 4000 p.n.e. Odkryta przypadkiem w 1902 roku. UNESCO. Trzy poziomy aż do 10m pod ziemią.
Kompleks czterech megalitycznych świątyń z 3150-2500 p.n.e. Słynne reliefy spiralne i posąg "Grubasnej Damy". UNESCO.
Najstarsza jaskinia na Malcie z dowodami osadnictwa sprzed 7400 lat. Muzeum z kośćmi karłowatych słoni i hipopotamów, które zamieszkiwały Maltę w epoce lodowcowej.