Ładowanie mapy...
Przygotowujemy żywy atlas Malty
Jedyne międzynarodowe lotnisko Malty, działające na miejscu byłego RAF Luqa od 1923 roku — dziś obsługuje ponad 7 milionów pasażerów rocznie. Wieża kontroli ruchu jest widoczna z większości centralnej Malty jako naturalny punkt orientacyjny.
W roku 1940, gdy żelazne ptaki z czarnymi krzyżami zaczęły sięgać Malty, Budowniczowie Epoki Pary wyryli na wapiennej wyżynie Luqa wielką kamienną drogę — pas startowy RAF Luqa. Lotnisko stało się pierwszą linią obrony wyspy i jednym z najciężej bombardowanych miejsc na Ziemi. Przez dwa lata Niemcy i Włosi przeprowadzili ponad 3 000 nalotów na Maltę. Trzy lotniska — Luqa, Hal Far i Ta'Qali — na wyspie mniejszej od Warszawy broniły szlaków całego Morza Śródziemnego.
Zakon odnotował z nabożną troską, że w roku 1942 na Maltę spadło więcej ton bomb niż na Londyn przez cały okres Blitzu. Budowniczowie kradli kamień z ruin kościołów, by łatać pasy startowe w nocy — bo w dzień samoloty znowu je niszczyły. I tak w kółko, przez dwa lata, siedem dni w tygodniu.*
* Zakon nie odnotował, czy brali za to nadgodziny.
W czerwcu 1940 roku Malta dysponowała jedyną obroną lotniczą w postaci trzech przestarzałych dwupłatowców Gloster Gladiator, ochrzczonych przez mieszkańców Faith, Hope and Charity — Wiara, Nadzieja i Miłość. Przez tygodnie trzy biplanowe starocie stawiały czoła całym eskadrom nowoczesnych myśliwców Regia Aeronautica i Luftwaffe. Piloci latali po kilka razy dziennie. Charity została zestrzelona. Faith i Hope walczyły dalej.
15 kwietnia 1942 roku Król Jerzy VI przyznał Malcie Krzyż Jerzego — najwyższe brytyjskie odznaczenie cywilne — pisząc osobiście: „Dla uczczenia dzielnej walki i wytrwałości narodu Malty". Jako jedyna wyspa w historii. Krzyż wisi do dziś na maltańskiej fladze. Zakon podkreśla, że Malta jest jedynym państwem na świecie, które ma odznaczenie w swoim godle — co czyni każdego obywatela formalnie odznaczonym.*
* Interpretacja Zakonu nie jest uznawana przez żadne inne ciało prawne.
Dziś ta sama kamienna droga przyjmuje ponad 7 milionów pielgrzymów rocznie — Zakon nazywa ich Gośćmi, choć oni sami twierdzą, że jadą na wakacje. Nowoczesny terminal, przebudowany w 2008 roku, stoi w miejscu dawnych wojennych bunkrów i schronów. Z tarasu widokowego na poziomie pierwszym — bezpłatny wstęp, bez biletu — każdy może kontemplować lądowanie żelaznych ptaków z odległości kilkudziesięciu metrów. Zakon oficjalnie sklasyfikował tę obserwację jako medytację nad cudami epoki.
Autobus liniowy X1 przewiezie od bramy terminala do murów Valletty w 25 minut, za dwa dukaty zwane Euro. Parking krótkookresowy przy terminalu — dostępny dla odwiedzających bez zakupu biletu lotniczego. Wieżę kontroli ruchu widać z większości centralnej Malty gołym okiem — naturalna busola dla każdego Rycerza zgubionego na wyspie.*
* Zakon nie odpowiada za ewentualne zagubienie się mimo widocznej wieży.
1 kwietnia 1979 roku lotnisko Luqa stało się w pełni cywilne i obsługiwane wyłącznie przez maltański personel. Jeszcze poprzedniego dnia wyłączną odpowiedzialność operacyjną ponosił RAF. Ta konkretna data wyznacza zmianę w zarządzaniu miejscem, którego wcześniejsze dzieje tak silnie wiązały się z lotnictwem wojskowym.
1 października 1977 roku Boeing 720 Air Malta jako pierwszy samolot wylądował na przebudowanym pasie 14-32 podczas jego inauguracji. Pas wydłużono do 11 000 stóp. Rozbudowę lotniska można więc powiązać nie tylko z wymiarem infrastruktury, lecz również z konkretną maszyną i datą.
Ładowanie opinii społeczności…
.jpg)
_04_ies.jpg)
