- Trudność
- średnie
- Dostęp
- dowolny
- Czytanie
- 4 min
Główna brama do Cichego Miasta — zaprojektowana w 1724 r. przez Charlesa François de Mondion na zlecenie Wielkiego Mistrza de Vilheny.
Ładowanie mapy...
Przygotowujemy żywy atlas Malty
Główna brama do Cichego Miasta — zaprojektowana w 1724 r. przez Charlesa François de Mondion na zlecenie Wielkiego Mistrza de Vilheny.
Mdina — Ciche Miasto — to dawna stolica Malty, zamieszkała nieprzerwanie od ponad 4000 lat. Jedynym wejściem do miasta otoczonego potężnymi murami jest Brama Mdiny, zaprojektowana w 1724 roku przez francuskiego architekta Charlesa François de Mondion na zlecenie Wielkiego Mistrza António Manoel de Vilhena.
De Mondion zaprojektował bramę jako scenografię teatralną. Przekraczając most nad suchą fosą, wchodzisz w ramę barokowej fasady z herbem de Vilheny na szczycie, flankowanej rzeźbami lwów, aniołów i trofeów wojennych. To celowy efekt dramatyczny: brama miała robić wrażenie na przybyszach i jednocześnie przypominać, że za tymi murami rządzą inne prawa niż na zewnątrz.
Co ciekawe, przed obecną bramą stała starsza, średniowieczna brama z mostem zwodzonym. De Mondion ją rozebrał, uznając za zbyt surową. Fragmenty starszej bramy odkryto podczas prac konserwatorskich.
Za bramą miasto jest zaskakująco ciche. Samochody mieszkańców mają specjalne przepustki, a turystyczne autobusy nie wjeżdżają. Wieczorem, gdy turyści odjeżdżają, Mdina zamiera — słychać tylko kroki na wapiennych płytach i brzęczenie owadów. Ten kontrast między monumentalną bramą a ciszą za nią to esencja Mdiny.
Praktyczna rada: Najlepiej wieczorem po 20:00, gdy tłumy znikają i miasto wraca do swojego naturalnego stanu — absolutnej ciszy. Wejście bezpłatne.
Wewnętrzną stronę Bramy Mdiny zdobią reliefy świętych Publiusza, Agaty i Pawła. Słynna fasada od strony mostu nie wyczerpuje więc jej opowieści. Te postacie łatwiej zauważyć przy wychodzeniu z miasta, kiedy uwaga kieruje się ku odwrotnej stronie monumentalnego wejścia.
Tył Bramy Mdiny i Torre dello Standardo znalazły się na maltańskim banknocie o nominale pięciu lir, który krążył w latach 1989-2007. Ten fragment miasta był więc nie tylko motywem fotografii, lecz również obrazem codziennie przekazywanym z ręki do ręki.
Imagery ©2026 Google
Ładowanie opinii społeczności…